Jiab' space

 

เมื่อวันอาทิตย์ ก่อนนมัสการพระเจ้าก็บอกพระเจ้าว่า อยากพบกับพระเจ้าจัง

 

ตอนนมัสการ อยู่ๆก็ถามพระเจ้าขึ้นมาว่า "พระองค์มารักลูกทำไม? ไม่เห็นมีใครจะอยากรักลูกเลย พระองค์จะมาเห็นคุณค่าลูกทำไม จะมาให้คุณค่าคนอย่างลูกทำไม"

 

ตอนนั้นความรู้สึกที่มันอยู่ในใจก็พรั้งพรูออกมา มันทั้งอัดอั้น ทั้งรู้สึกเสียใจ ไม่เข้าใจ และอีกหลายๆอย่างๆประดังเข้ามา ตอนนั้นก็ร้องไห้ เพราะความรู้สึกที่เก็บไว้หลายๆอย่าง ที่ไม่สามารถพูดกะใครได้ ก็ระบายให้พระเจ้าฟัง

 

แล้วพระเจ้าก็ตอบคำถามของเรา "เพราะเรารักเจ้า"  

 

เท่านั้นแหละ ร้องไห้ใหญ่เลยเรา บอกพระเจ้าว่า "ลูกไม่คู่ควรหรอก ลูกไม่คู่ควรแม้จะเรียกพระองค์ว่า พระบิดา เสียด้วยซ้ำ ลูกก็เป็นแค่คนที่แสนจะธรรมดามาก แทบจะไม่มีใครมองเห็นเสียด้วยซ้ำไป พระองค์จะมาให้คุณค่าลูกทำไม แม้แต่จะยื่นหน้ามองพระองค์ลูกเองก็ยังไม่คู่ควรเลย" 

 

แล้วเพลงนมัสการก็ดังขึ้น เนื้อเพลงบอกว่า พระเจ้าจะเติมใจของเราให้เต็มอยู่เสมอ แล้วพระเจ้าก็ย้ำกับเราอีกครั้งว่า "เรารักเจ้า" 

 

ไม่ถามแล้วพระเจ้า มีพระองค์เพียงพอแล้ว ชีวิตจะต้องการอะไรไปมากกว่าพระองค์อีก พอแล้วกับการตามหาความรักที่ไม่มีจุดหมาย ความรักที่ไม่เคยหาได้จากมนุษย์คนไหน

 

มีแต่พระเจ้าเท่านั้นที่รอเราอยู่เสมอ สัตย์ซื่อ และเติมเต็มให้อย่างจุใจ ไม่เคยทำให้เจ็บปวด ไม่เคยทำร้าย ไม่เคยละทิ้งไปในเวลาที่ไม่มีใครเหลืออยู่

 

ขอบคุณพระเจ้านะคะ ที่ไม่เคยทิ้งลูกสาวคนนี้เลยสักครั้ง ไม่เคยหยุดที่จะรักลูก รักลูกได้อย่างที่ลูกเป็น มองที่จิตใจ ไม่ใช่มองที่ภายนอก ดูแลลูกเสมอไม่ว่าจะในยามสุขหรือทุกข์ ขอบคุณพระเจ้ามากค่ะ ลูกก็รักพระองค์มากนะคะ ไม่มีพระองค์ ลูกคงไม่รู้จะอยู่ในโลกนี้ทำไมอีก ขอบคุณพระเจ้าค่ะ

 

 

วันนี้ตอนที่กำลังคุยกะคนใกล้ตัว อยู่ดีๆก็พูดกันเรื่องการรู้เหตุการณ์ล่วงหน้า จะเรียกว่าของประทานหรืออะไรก็ตาม ทำให้หวนคิดถึงวันวาน

 

สมัยก่อนที่เรายังเป็นวัยรุ่นในฝ่ายวิญญาณ ใจที่ฮึกเหิม คึกคะนอง กล้าหาญ มันเกิดความไม่กลัว ความมั่นใจมีเต็มเปี่ยม และมักจะพูดในสิ่งที่มองเห็นล่วงหน้าอย่างท้าทาย

 

แต่ก็ไม่มีใครเชื่อ 55555.... โดนด่าก็มี โดนแบนไม่พูดด้วยก็มี โดนหาว่าบ้าก็มี โดนหาว่าเกลียดคนนั้นๆที่พูดถึงก็มี

 

แรกๆก็ไม่สนใจ เพราะพูดแล้วมันเกิดขึ้นจริงตลอด จะช้าบ้าง เร็วบ้างก็แล้วแต่ที่ถูกกำหนดไว้จากเบื้องบน แต่ก็เกิดจริงทุกครั้ง

 

หลังๆชักเหนื่อย เพราะมีกระแสมาว่า เราพูดไปเพื่อแช่ง หรือเพื่อต้องการให้เกิดความแตกแยก หรือเพื่อจะบีบบังคับคน โอววววววววว......ม่ายยยยยยย

 

ก็เลยบอกพระเจ้าว่า เอาสิ่งนี้คืนไปเถอะ แม้รู้ก็จะไม่พูดแล้ว แม้ได้ยินก็จะปิดหูทันที แม้เห็นก็จะไม่มองแล้ว อันนี้ก็เกินไปนะ ก็ต้องขอโทษพระเจ้านะคะ ที่ลูกทำไม่ถูกในเวลานั้น

 

หลังๆก็เลยทำได้แค่เงียบไว้และอธิษฐานเผื่อ เราไม่รู้หรอกว่าวิธีการที่ดีที่สุดสำหรับคนที่เป็นแบบเราต้องทำอย่างไร แต่ในเวลานี้ เงียบไว้ดีที่สุด ลดแรงปะทะ ใครจะต้องเจออะไรก็ให้เขาเจอเองดีกว่า อย่าไปบอกเขาเลย เราก็คอยช่วยหรือแอบอธิษฐานเผื่ออยู่เบื้องหลังก็คงพอ เอาแบบว่าสุดๆจริงๆก็ค่อยบอกละกัน หรือจะแอบๆบอกหน่อยๆดีน๊า เฮ้ออออ.....

 

วันวานยังหวานอยู่ แต่ตอนนี้ขอมองเห็นภูเขาลูกที่สามต่อไป แม้อาจต้องรอให้ทุกๆคนเดินข้ามทีละลูกก่อน ซึ้งอาจต้องใช้เวลา แต่เราก็จะยืนรออยู่ที่ภูเขาลูกที่สาม เพื่อเป็นกำลังใจและคอยเชียร์อยู่เบื้องหลังก็พอ

 

"ลูกคิดถูกไม๊คะพระเจ้า โปรดตรัสบอกลูกด้วยนะคะ"

 

 

การที่รู้อะไรล่วงหน้าก่อนที่เรื่องมันจะเกิดขึ้น มันช่างทรมาณจริงๆเลยนะ การทำหน้าให้ปกติ การทำน้ำเสียงให้นิ่งเฉย เหมือนไม่รู้อะไร ช่างเจ็บปวดจริงๆ นึกถึงทีไร น้ำตาก็ไหลได้ทุกที

 

ในใจก็มีอยู่ 2 อย่าง ก็คือ อธิษฐานขออย่าให้มันเกิดขึ้น กับ เตรียมใจยอมรับและต้องผ่านมันให้ได้ แบบนี้จะทำยังไงดีนะ

 

หัวใจของมนุษย์เข้มแข็งจริงๆเลยนะ จะดีใจ จะสุข จะทุกข์ จะเศร้า มันก็ยังเต้นต่อไป ทำหน้าที่ของมันอย่างดีที่สุด จนกว่าเจ้าของหัวใจจะต้องการให้มันหยุดเต้นเอง จะตามเวลาหรือก่อนเวลาก็แล้วแต่

 

สู้ต่อไปๆให้ได้ ต้องสู้เท่านั้น มันก็เหมือนพายุที่พัดมา อาจเจ็บปวดเพราะเม็ดฝนใหญ่ตกใส่หน้า หรือแสบตาเพราะลมพัดฝนใส่ตา แต่เด่วพายุก็คงสงบ อาจจะไม่เหลืออะไรเลย หรืออาจจะเหลือเพียงแค่ซากที่ผุพัง หรือถ้าดีหน่อย ก็ยังเหลือทุกอย่างเหมือนเดิม เพียงแต่ทิ้งร่องรอยของการโดนทำร้าย แต่ก็ยังเหลือสิ่งที่มั่นคงแข็งแรงไว้

 

"พระเจ้าคะ ช่วยด้วยนะคะ ลูกทำอะไรไม่ได้แล้วจริงๆ "

 

"พระวิญญาณ จะอธิษฐานแทนเรา เมื่อเราไม่สามารถพูดออกมาเป็นคำ"

 

ตอนนี้อยู่ในภาวะนี้ มีเรื่องเข้ามามากมาย เรียกว่ามาครบทุกด้าน จนตั้งตัวไม่ติด ที่ทำได้ตอนนี้ก็คือพูดกับพระเจ้า ตอนนี้ก็มากกว่า 10 ชั่วโมงต่อวัน ฟังเพลง และอธิษฐาน

 

 

ความรักเป็นเรื่องที่ยากจริงๆหนอ รักมากก็ไม่ได้ รักน้อยก็ไม่ได้ รักเร็วไปก็ไม่ดี รักช้าไปก็ไม่ดี

 

ผลลัพธ์ของความรัก มี 2 อย่าง คือ สมหวังมีความสุข กับผิดหวังแล้วเจ็บปวด

 

สำหรับเรานั้น เราคิดว่า คงไม่มีมนุย์คนไหน ที่มีความรักแบบไม่มีเงื่อนไขได้ จริงๆนะ เราว่าไม่มีจริงๆ ยกเว้นพระเยซู พระองค์อดทนจริงๆเลยนะคะ พระองค์จะเจ็บปวดบ้างไม๊ ขณะที่เปโตรปฏิเสธพระองค์ และสาวกได้ละทิ้งพระองค์ไป ในขณะที่พระองค์กำลังยอมตายเพื่อทุกคนอยู่

 

ยากนะกว่าจะรักใครสักคน ยากนะกว่าจะรับในส่วนที่เขาเป็นได้ ยากนะที่จะมองข้ามความไม่น่ารักของเขาได้ และที่ยากที่สุด คือยากที่จะไม่รักเขา

 

มีคนเคยพูดว่า หากคิดจะรัก ก็ต้องรับความเจ็บปวดให้ได้ เพราะถ้าคุณไม่มีรัก คุณก็ไม่รู้ว่าเจ็บปวดเพราะรักเป็นอย่างไร แต่หากคุณคิดจะรัก แล้วคุณสมหวังในรัก คนที่ไม่คิดจะรักก็จะไม่เข้าใจว่า คนที่มีรักนั้นสุขเพียงใด

 

คนไม่เคยสมหวังในรัก ก็อยากสมหวัง คนที่สมหวังในรักแล้วก็ไม่อยากสูญเสีย คนที่เจ็บปวดก็อยากเจอรักแท้ คนที่มีรักแท้แล้วก็ไม่อยากให้ต้องตายจากกัน

 

หากคนเรามีความจำได้แค่วันต่อวันได้ มันคงจะดีนะ อดีตต่างๆคงจะไม่มีผลต่อปัจจุบันมาก เสียใจเมื่อวาน วันนี้ลืมแล้วไม่เสียใจ แต่มันก็คงเป็นแค่ฝันนั่นแหละ เพราะสมองคนเราจำได้น๊านนาน

 

วันนี้เราถูกสอนว่า พระเจ้าเริ่มต้นสร้างโลกจากความว่างเปล่า ตายไปก็ว่างเปล่า

 

"พระเจ้าขา บนโลกนี้มันนานจังเลยนะคะ แต่ละวันที่ลูกพบเจอ พระเจ้ากำหนดไว้แล้วใช่ไม๊คะ ทุกอย่างคือสิ่งที่ดีที่สุดแล้วใช่ไม๊คะ หากพระองค์จะช่วยลูก ลูกขอให้ความเจ็บปวดที่มี ออกจากชีวิตลูกได้ไม๊คะ หากทุกๆวันลูกลืม และให้อภัยได้เสมอ คงเป็นสิ่งที่ดีที่สุดในเวลานี้ ขอเรื่องดีๆเกิดขึ้นกับลูกด้วยนะคะ

 

พระองค์มองเห็นทางข้างหน้า แต่ลูกเป็นแกะสายตาสั้น ขอให้หูลูกได้ยินเสียงผู้เลี้ยงที่รักลูกคนนี้เสมอนะคะ บ่อยครั้งลูกก็ซุกซน จนเดินไปกินหญ้าในส่วนที่พระองค์ไม่อนุญาติ ขอบคุณพระองค์นะคะที่ลากคอกลับมา ก็ดีกว่าจะตกหน้าผาให้เจ็บตัว หรือตายไป

 

หากวันนี้ชีวิตลูกเป็นเหมือนกระดานที่ขีดเขียนได้ ขอพระองค์ขีดเขียนเถิด เพื่อคนอื่นๆจะได้มองเห็น ไม่ว่าสิ่งนั้นจะดี หรือไม่ดี หากทำให้อีกหลายๆคนได้เติบโตขึ้น ลูกก็ยินดีค่ะ ลูกต้องขอโทษหากลูกเอ่ยปากพูดถึงเรื่องที่เจ็บปวดขณะที่พระองค์กำลังขีดเขียน

 

หากพระองค์ให้ลูกเจอเรื่องใด ขอทางออก ขอพระพรที่ซ่อนอยู่ให้ลูกด้วยนะคะ หากลูกมองไม่เห็นทาง ขอแสงเทียนเล็กๆช่วยส่องทาง เพื่อลูกจะไปถึงความสว่างนั้นนะคะ ขอให้หลังจากนี้ลูกเจอเรื่องดีๆ คนดีๆ ชีวิตดีๆ ความรักดีๆ กับลูกเถิดนะคะ หรือถ้าหากหมดเวลาที่ลูกจะทำงานแล้ว ก็พาลูกไปเถอะค่ะ อย่างน้อยอาจมีคนระลึกถึงสิ่งที่ลูกทำได้มากกว่าการที่ลูกมีชีวิตอยู่ก็ได้

 

ลูกก็เป็นมนุษย์คนบาปคนหนึ่งที่ยังมีความต้องการ อยากมีความสุข ความรัก หากลูกมีรักแล้วทำให้คนได้เห็นชีวิตในพระเจ้ามากขึ้นขอให้ลูกได้รักเถิด แต่หากรักลูกทำให้คนที่มองเห็น มองเห็นความน่าเกลียด ความเห็นแก่ตัวของมนุษย์ ก็พาลูกไปเถิด

 

ลูกขอโทษนะคะ หากลูกคิดอะไรผิดไป หากลูกยังไม่ตายต่อบาป พระองค์ช่วยลูกเถิด ลูกต้องการพระองค์ในเวลานี้ พระองค์สร้างลูกจากความว่างเปล่า พระองค์ปั้นลูกเป็นอะไร ขอให้ลูกได้ทำหน้าที่นั้นให้ดีที่สุด หากลูกกล่าวเรื่องนี้จากความเหนื่อยล้า ขอพระเจ้าเสริมกำลังลูกเถิด หากลูกกำลังขาดความเชื่อ ขอทรงเติมให้ลูกเถิด หากลูกสิ้นหวัง ขอพระองค์ให้ความหวังลูกเถิด

 

คำว่า เดียวดาย คงเป็นคำพูดเดียวที่ลูกจะบอกพระองค์ในขณะนี้ ขอบคุณพระองค์ค่ะ"